Google


      

	


Κλοσάρ αριστούχος μαθητής του Χολαργού
Άστεγος, βρήκε θέση σε παγκάκι έξω από Εκκλησία, αλλά ο ιερέας της τον απέπεμψε:
«Να σηκωθείς και να φύγεις από ’δω». «Μάζεψέ τα και φύγε»!!!
Τα βήματα του Δημήτρη τον οδήγησαν στην γενέτειρα γη: στον Χολαργό Αττικής. Μετά την τραγική 18ετή περιπέτειά του στις ψυχιατρικές κλινικές, ο άστεγος Χολαργιώτης δημιούργησε ένα πρόχειρο «κατάλυμα» σε παγκάκι, έξω από την «Παναγία Φανερωμένη». Πήρε δυο-τρεις χαρτόκουτες, λίγα παλιόρουχα και για 10-12 μέρες, κουλουριαζόταν στο παγκάκι. Σεμνός, χωρίς να ενοχλεί κανέναν, προσπαθούσε να παλέψει με το κρύο και την βροχή του Φλεβάρη, που περόνιαζαν τα κόκαλα.
«Καλά είμαι, καλά είμαι», μονολογούσε, νιώθοντας ευχαριστημένος που μύριζε τον αέρα του Χολαργού.
Φαίνεται όμως πως προκαλούσε την αισθητική της Εκκλησίας. Και του ιερέα, που του έλεγε: «Να σηκωθείς και να φύγεις από ’δω» «Μάζεψέ τα και φύγε».
«Γιατί πάτερ; Δεν ενοχλώ κανέναν. Εδώ στο παγκάκι κάθομαι», απαντούσε ο Δημήτρης.
Οι γείτονες συμπονούσαν τον Δημήτρη και του ‘φερναν καφέ, ένα σάντουιτς και τσιγάρα. Όμως, ζητούσαν από τον ιερέα της Εκκλησίας να λάβει πρωτοβουλία, να κάνει κάτι βρε αδελφέ για τον άστεγο Δημήτρη.
Ο κομμωτής της γειτονιάς είπε στον ιερέα:
«Κάτι πρέπει να κάνουμε για τον άστεγο. Άνθρωπος είναι κι αυτός». Η απάντηση που βγήκε από τα χείλη του … γέροντα, ήταν τραχιά κι απότομη:
«Γιατί δεν τον παίρνεις στο σπίτι σου εσύ;» (!!!).
«Να σηκωθείς και να φύγεις από ’δω» «Μάζεψέ τα και φύγε».

Τα σκληρά αυτά λόγια, περόνιαζαν τα κόκαλα του Δημήτρη πιότερο από το νυχτερινό, δριμύ ψύχος.

Η ζωή τον πότισε πίκρα. Φαρμάκι και χολή.
Στα νιάτα του ήταν άριστος μαθητής. Πρότυπο. Απουσιολόγος στο σχολείο του μέχρι και την Γ’ Λυκείου. Στα 1981 πέρασε στο Πάντειο Πανεπιστήμιο με ευκολία, αν και ο ίδιος είχε όνειρό του να γίνει καθηγητής φιλολογίας.
Ήταν και εξαιρετικός τερματοφύλακας. Από τα 17 του έπαιζε στον Άρη Χολαργού. «Σίλτον» ήταν το παρατσούκλι του, θυμίζοντας τον σπουδαίο Βρετανό τερματοφύλακα της εποχής. Αργότερα τον διεκδίκησε και τον κέρδισε κι άλλη ομάδα της πόλης, ο ΟΦΧ.
Όμως…. Η αχαλίνωτη εφηβική επιθυμία να τα γευτεί όλα, κάποια αδυναμία ψυχής και κακές παρέες, τον έσπρωξαν στα ναρκωτικά. Στα 1986, με έντονο το στερητικό σύνδρομο, βούτηξε από τον 4ο όροφο της πολυκατοικίας όπου ζούσε με τους γονείς του.
Έμεινε σε κώμα για δύο περίπου μήνες. Οι γιατροί δεν του έδιναν ελπίδες να ζήσει. Άρχισαν να προετοιμάζουν τους γονείς του για το μοιραίο. Μάλιστα –όπως λέγεται- είχαν προτείνει και στην μάνα του να δωρίσει τα όργανα του παιδιού της. Η μάνα αρνήθηκε. Πίστευε στον γιο της ότι θα τα κατάφερνε.
Ο Δημήτρης ήταν γερό σκαρί. Και τα κατάφερε..
Έζησε, αλλά ο μεγάλος Γολγοθάς του, τότε άρχιζε. Ο πατέρας του, μετά από λίγο καιρό πέθανε από τον καημό και το μαράζι που ο γιος του από τα ψηλά έπεσε στα πολύ χαμηλά. Κυριολεκτικά και μεταφορικά.
Τα ναρκωτικά είχαν ποτίσει το αίμα του Δημήτρη και θόλωναν το μυαλό του. Οι παρέες που τον είχαν σύρει στον σκοτεινό δρόμο των ναρκωτικών λες και ήταν κολλημένες σαν βδέλες πάνω του. Μετά το ατύχημα σταμάτησε το ποδόσφαιρο. Πού λόγος για σπουδές;
Η πρέζα, το χασίς, η ηρωίνη, σμπαράλιαζαν μέρα με την μέρα το σώμα και την ψυχή του. Ο Δημήτρης μπαινόβγαινε από την μια ψυχιατρική κλινική στην άλλη. Μοσχάτο, Μαρούσι, Χαλάνδρι. Τα ψυχοφάρμακα και η προσπάθεια για αποτοξίνωση από τα ναρκωτικά, κράτησε χρόνια. Ξανακυλούσε και ξανασηκωνόταν. Η μάνα του συντρόφευε τον Δημήτρη στην ατελείωτη περιπέτειά του, όμως εκείνος, μέσα στις σκοτεινές διαδρομές των σκέψεών του δεν συγχωρούσε στη μάνα του το ότι ήταν κλεισμένος στα ψυχιατρεία. Ήθελε να φύγει και της καταλόγιζε την ανελευθερία του. Μάλιστα δυο-τρεις φορές κινήθηκε εναντίον της να την χτυπήσει. Δεν το έκανε όμως.
Πέρασε 18 χρόνια στις κλινικές ψυχοθεραπείας κι αποτοξίνωσης.

Και από τις αρχές Γενάρη του 2009, βγήκε. Ένιωθε ότι ανέπνεε αέρα ελευθερίας. Τα βήματά του τον οδήγησαν στον Χολαργό. Στην «Παναγία Φανερωμένη».
Αλλά αυτή η φωνή του ιερέα του ‘σκιζε σαν μαχαιριά την καρδιά. Σπαθιά:
«Να σηκωθείς και να φύγεις από ’δω» «Μάζεψέ τα και φύγε».
Το νέο άρχισε να μαθαίνεται: Χολαργιώτης 45άρης, άστεγος, εκδιώκεται από τοπικό ιερέα!
Πού τα χριστιανικά διδάγματα περί αγάπης, βοήθειας στον συνάνθρωπο; Πού η παραβολή του καλού Σαμαρίτη; Πού είναι η Εκκλησία και η αγάπη που διακηρύσσει; Τελικά, νεκρό γράμμα κι αυτά;
Οι περαστικοί και οι γύρω καταστηματάρχες συμπονούσαν και συμπαραστέκονταν στον Δημήτρη, απαιτώντας από τον ιερέα να κάνει κάτι.
Ο ιερέας βλέποντας ότι το κλίμα γινόταν βαρύ για τον ίδιο, μια μέρα είπε στον άστεγο Δημήτρη:
«Πήγαινε στην Μητρόπολη στην Αθήνα. Εκεί έχουν ξενώνα και ζήτησέ τους να σε φιλοξενήσουν».
Ο Δημήτρης πήγε, αλλά μάταιος κόπος. Δεν υπήρχαν διαθέσιμα δωμάτια! Αισθάνθηκε για μια φορά την άσχημη συμπεριφορά του ιερέα. Ότι τον κορόιδεψε για να τον ξεφορτωθεί!
Η ιστορία του Δημήτρη όλο και μαθευόταν στον Χολαργό. Δυο παλαιοί συμμαθητές του τον αναγνώρισαν. Είχαν χάσει τα ίχνη του…τόσα χρόνια. Άλλωστε νόμιζαν πως ήταν πεθαμένος.
Κι όμως, ο Δημήτρης ζούσε. Ήταν όμως άστεγος. Έμοιαζε άνθρωπος χωρίς μοίρα, χωρίς ζωή, τυλιγμένος σε χαρτόκουτες για να ξεγελάει το κρύο. Κι ας μονολογούσε ο ίδιος: «Καλά είμαι, καλά είμαι». Πολλοί συμμαθητές και συμμαθήτριες της σχολικής χρονιάς του Δημήτρη, ενεργοποιήθηκαν. Έψαξαν να βρουν λύση. Ένας από αυτούς, ο Αντρέας, φιλοξένησε δυο βραδιές τον «Σίλτον» στο σπίτι του. Ο Θάνος, η Ρίκα και ο Τάκης, γύρευαν ελεύθερο κρεβάτι σε ξενώνες. Πήγαν σε Εκκλησίες, φιλανθρωπικούς συλλόγους. Μία άλλη φίλη, η Τατιάνα, προθυμοποιήθηκε να παραχωρήσει για λίγες ημέρες ένα οικογενειακό αγροτικό αυτοκίνητο, ώστε με τον ανάλογο εξοπλισμό, να μείνει 2-3 βράδια στην καρότσα του ο Δημήτρης.
Πήγαν και στην μάνα του. Όμως η κυρα-Λένη βασανισμένη και με πολλά χρόνια στην πλάτη, έπαψε πια να πιστεύει στον γιό της. Στην δύναμη της θέλησής του. Ζώντας τόσα χρόνια τον Γολγοθά του παιδιού της και την ψυχολογία του, ζώντας και το δικό της δράμα, πίστευε πως δεν υπάρχει άλλος δρόμος για την σωτηρία του Δημήτρη, παρά μόνον η επιστροφή του σε κλινική.
Όμως οι φίλοι και οι φίλες του Δημήτρη, έχοντας την ανάμνηση του άριστου μαθητή, του μεγάλου τερματοφύλακα, θέλησαν να κάνουν την ύστατη προσπάθεια ώστε να επανεντάξουν τον φίλο τους στην κοινωνία.
«Όχι δεν αξίζει στον φίλο μας τέτοια τύχη». «Θα βοηθήσουμε τον Δημήτρη» έλεγαν. «Θα βρει θαλπωρή ο άστεγος του…Θεού»
Συγκινητικές στιγμές από τους παιδικούς φίλους και φίλες του άστεγου Χολαργιώτη. Συγκλονιστικές στιγμές αγάπης, που σε κάνουν να λες: Η άδολη, γνήσια φιλία, έχει μεγαλύτερη δύναμη από την… αγάπη που διακηρύσσουν από άμβωνος Εκκλησίας μερικοί ιερείς.
Του Μάκη Βραχιολίδη από το www.press-bank.gr
30meres 2/21/09 @ 09:09


Editorial:

  • ΟΧΙ στον διχασμό και την μισαλοδοξία από το Χάρη Κουγιουμτζόπουλο


  • To νέο Δημοτικό και Συμβούλιο, 11/18/10 @ 14:10
  • Ξεχάσανε να βάλουν τη σωλήνα, 12/20/09 @ 19:54
  • ΕΡΩΤΗΣΗ ΚΟΥΒΕΛΗ ΓΙΑ ΤΟ 5ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ, 11/19/09 @ 17:09
  • 3,5 ώρες ο Βραχιολίδης, 11/11/09 @ 02:05
  • Συνέδριο της Εταιρείας Διαχείρισης Απορριμμάτων, 11/05/09 @ 21:43
  • 1o Φόρουμ Αυτοδιοίκησης, 11/01/09 @ 20:27
  • Μπαζώνουν το δάσος, 10/01/09 @ 06:23
  • Ζητείται Δημοσιογράφος, 9/30/09 @ 08:12
  • ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ, 9/15/09 @ 02:32
  • ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΤΟ Δ.Σ., 7/29/09 @ 16:11
  • Επίθεση Καλλιοντζή με παραίτηση , 7/17/09 @ 09:38
  • Νέο ΔΣ του ΚΟΧ, 6/18/09 @ 18:05
  • Κατέρρευσε ο Δικομματισμός στο Χολαργό, 6/16/09 @ 08:42
  • Ερώτηση Πολύδωρα για Κορακοβούνι, 3/09/09 @ 18:51
  • Απέτυχε πάλι ο Νικολάου, 3/01/09 @ 16:54
  • Κλοσάρ αριστούχος μαθητής του Χολαργού, 2/21/09 @ 09:09
  • Εκ νέου απειλές κατά του τύπου, 2/20/09 @ 00:14
  • Διπλής ανάγνωσης αλλαγή διοίκησης, 2/14/09 @ 05:19
  • 100 δέντρα έτσι απλά, 1/29/09 @ 17:33
  • Πίτα του Συλλόγου Χολαργιωτών, 1/19/09 @ 16:58
  • Αλαλούμ με τις αστικές συγκοινωνίες, 1/16/09 @ 03:19
  • Λινάκης πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου, 1/14/09 @ 00:40
  • Ιδού το Ελληνικό Κράτος, 1/12/09 @ 00:32
  • Για Τρίτη συνεχή χρονιά χωρίς έργο, 1/07/09 @ 16:33
  • Απόκτησε τώρα Φορολογική Συνείδηση (!), 12/27/08 @ 04:59
  • Νίκη του ΚΟΧ, 12/18/08 @ 06:23
  • ΠΕΖΟΠΟΡΕΙΑ ΣΤΟΝ ΥΜΗΤΤΟ, 12/17/08 @ 22:36
  • Αναβολή και πάλι για το 42%, 12/09/08 @ 07:57
  • Αλλη μαρτυρία για τη ανακύκλωση, 12/07/08 @ 04:52
  • Ακυρος ο Συναγερμός, 12/04/08 @ 04:20
  • Φταίνε οι δήμοι για τα έργα, 11/15/08 @ 01:43
  • Η μεγαλύτερη ληστεία όλων των εποχών, 11/11/08 @ 20:25
  • Και καπέλο, και τόκους , 11/10/08 @ 18:14
  • ΣΤΟ GLOBE EUROPE o Σπύρος Κουβέλης, 10/31/08 @ 15:04
  • Παραμένει τελικά η Λαϊκή, 10/31/08 @ 14:38
  • 4 στα 4 ο ΟΦΧ, 10/31/08 @ 14:36
  • ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΩΝ ΣΥΣΚΕΥΩΝ, 10/31/08 @ 14:33
  • Κατάθεση στεφάνων, 10/31/08 @ 13:33
  • Είναι απίστευτo, 10/29/08 @ 16:30
  • ΡΕΣΙΤΑΛ ΓΙΑ ΒΙΟΛΙ ΚΑΙ ΠΙΑΝΟ!!, 10/29/08 @ 16:13

  • Copyright © 2001-2, iSOL Internet Solutions, All rights reserved.